Paramparça

Dün gece Şükrü Saraçoğlu'nda sükseli siluetler vardı. Sessiz bahçenin kuşları vardı. Kale önünde her türlü resimler vardı, gol resimleri yoktu. Pozisyonlara askıntılık edenler vardı, iş bitiren yoktu. Geçen yıl yankılanan Fenerbahçe'nin sesi... Bu yıl yanık bir ses oldu.


Tribünlerde, "Hep destek, tam destek" konulu limitsiz bir pankart desteği de vardı ama... O desteğe layık olmayan içler acısı bir Fenerbahçe de, sahanın ortasındaydı. Kademesiz ve yüreksiz bir defans anlayışı. Kanatlar kırık. Orta alanın ciğerleri su toplamış. Yaşlı bir görüntüsü var takımın. "Herhalde" dedim, "Bunlar kendilerini Aragones'le aynı kuşağın temsilcisi sayıyorlar."


Kazım, kendine de geç kalıyor, pozisyonlara da. Güiza'nın ne ayakları yakın pozisyonlara, ne yüreği. Alex'in yokluğunun fena halde hissedildiği dakikalarda, oyun kurma görevi Emre'ye verilmişti. Emre, sezon başından beri izlediğiniz Emre... Pozisyon yatalağı... Maldonado ve Selçuk'u sormayın bile. Birileri bu ikilinin takımda var olma sebeplerini açıklasın bana?


İlk çeyrekte, pozisyonlara uzaktan kumanda eden Roberto Carlos'un, yenilen golden sonra, sol kanattan oyun kurucu roüne soyunması, yapay bir gösteri. Buna karşılık; Aghahowa'nın attığı gol, kademesi olmayan bir defansın, "Gel de at" diye buyur ettiği bir pozisyon. Volkan'ın çıkışı da gole yaldızlı davetiye... İlk yarının sonlarında yine benzer bir gol daha.


Kayserispor üç pasla, rakip alanda ve hatta Volkan'la karşı karşıya... Fenerbahçe 20 pasla pozisyon geveliyor. Takımda herkes birbirinin etrafında uydu olmuş, dönüyor. Kayserispor koşarken, Fenerbahçe yoruluyor sanki. Bir takım, yardımlaşmayı, sadakati ve bütünlüğünü yitirmişse, hatalar kaçınılmaz. Üstelik alışkanlığa dönüşen hatalar.


İkinci yarıda sahte bir Fenerbahçe saldırısı izledik. Carlos'un penaltısının dengeleri değiştirmesi de mümkün değildi ve Kayserispor istediği kadar gol attı. Aragones'le Tolunay Kafkas arasındaki fark, mücadeleyi karşı tepelerden izleyen komutanla, sahanın içine ruhunu süren komutan farkıydı. O fark da, skor tabelasına yansıdı zaten. Aghahowa, tek başına bir imha timiydi ama Kayserispor'da Turgay'a bayıldım. Ayakları harika, boş alan yaratmadaki ustalığına tam puan... Kendine güveni de, tüm haşmetiyle ortadayken...Gecenin yıldızıydı.


Dün gece Fenerbahçe'de yalanlar sustu, gerçekler bütün heybetiyle sahanın ortasındaydı. Herhalde, sorumluluğu üzerine alan birileri çıkacaktır. Maça uyku tulumuyla çıkan futbolculara da, "Hep destek, tam destek" adına bir teşekkür ilanı vermek gerek. "Teşekkür ederiz çocuklar! Taraftarın, geçen yılki altın yaldızlı düşlerini... Paslı bir tenekeye çevirdiğiniz için."

__________________

Bir şarkısın sen
Ömür boyu sürecek