Fenerbahçe`nin bu ilk defa lige kötü başladığı bir sezon değil, bundan önce de lige kötü başlamış daha ilk yarı bitmeden havlu attığı sezonlar olmuştu. Bu sebeple çok panik yapacak bir durum yok ortada. Her futbol takımı bu iniş çıkışları yaşayabilir, kadrosunu ve teknik direktörünü aynı tutsa bile futbolun içinde bu var. Paniğin sebebi Fenerbahçe’nin 2000’li yıllarda, tarihinde olmadığı şekilde hep şampiyonluk mücadelesinin içinde son dakikaya kadar kalmış olması. Ama hataları görmek için arada bir böyle sezonlar da gerekiyor.

Mesela Fenerbahçe’nin lige en kötü başladığı sezonlardan birisi 6-1’lik Aydınspor yenilgisiyle giriş yaptığı, ilk yarının neredeyse sonuna kadar sahasında galibiyet alamadığı Hiddink sezonuydu. Şimdi bakıyorum da Hiddink ve Aragones hakkında yazılanlar nerdeyse hemen hemen aynı şeyler. Oysa ikisi de iyi antrenörler, sistem adamları. Fenerbahçe’nin sorunu öncelikle bu tür adamlara tahammül edememesi, sahip çıkıp koruyamaması arkadan da ellerine istedikleri kadroları verememesi aslında. Bu isimler mevcut kadroların başına geliyorlar. Hiddink’in takımın başındayken ve giderken söyledikleri aslında ders alınması gereken sözlerdi : “Fenerbahçe’yi bu yıl unutun, zirveye oynayacak gücü yok. Futbolcularım hem antrenmanda hem de maçlarda ellerinden geleni yapıyorlar ancak kapasite belli. Orta sahaya pres görevi veriyorsunuz, nasıl yapıldığı ortada. Bu aşamada futbolcuların hem güçleri, hem kapasiteleri hem de futbol alt yapıları ortaya konuluyor, ulaşabilecekleri en üst zirveyi zorluyorlar fakat kapasite bu kadar.

Ben uzun vadeli plan yapıyorum. Bu yıl şampiyonluğu yakalayacak gücümüzden çok uzağız. Çalışmalarımız gelecek sezon için. Zamanı gelecek takımı teknik kadroma bırakıp Türkiye 2 ve 3 üncü liginde maç izleyeceğim, Avrupa’ya çıkıp futbolcu arayacağım. Şu anda gelecek sezonun hazırlıklarını sürdürüyoruz.

Benim iki yıllık sözleşmem var. Yapacaklarım arasında geniş çaplı bir futbolcu taraması var. Fenerbahçe’yi bir enstitü haline getireceğiz. Kafamızdaki yaptığımız takdirde Fenerbahçe’de öyle bir takım oluşacak ki 3–4 yıl hiç transfer yapılmadan başarıdan başarıya koşacak bir ekip oluşacak. Ancak bana bunu yapma şansı verirler mi? Bilemem…

Yöneticinin biri bir futbolcu alınca, diğeri de ondan geri kalmamak için hemen başkasını transfer ediyor. 7 yeni oyuncudan kadroya sadece Semih girebildi.”

Hiddink Fenerbahçe’ye geldiğinde kulüp bazında Avrupa Şampiyonuydu, Aragones ise ulusal takım bazında. İkisinin de lige başlangıçları aşağı yukarı aynı. Bugün Hiddink’in gittiği takımlara oynattığı futbola bakıp da kendisini Fenerbahçe’nin başında görmek için iç çekenler, Hiddink’e sabır gösterilse Fenerbahçe’nin yıllar önce o futbolu oynayacağını hiç düşündüler mi acaba? Aynen Aragones’e gösterilecek sabrın ve kendi kuracağı kadronun Fenerbahçe’yi İspanya’nın Avrupa Şampiyonasında oynadığı futbolu oynayacağını düşünmeleri gerektiği gibi. Keza aynı durum Löw için de geçerli, Foggia gibi sıradan bir takımı İtalya’da zirveye oynatan Zeman için de. Oysa bu adamların ne futbolu bilmedikleri kaldı ne köylü olmadıkları.

Fenerbahçe başarılarına hiçbir zaman sistem adamlarıyla ulaşmadı çünkü bu adamlara ya tahammül edilmedi ya istedikleri kadro verilmedi. Zeman, Hiddink ve şimdi de Aragones bu sebeple çabuk harcandı, Öte yandan tamamen başarıya ve sonuca odaklı Daum, Veselinoviç ve Mustafa Denizli bu sebeple şampiyonluklar yaşadı. Hatta Fenerbahçe tarihindeki şampiyonlukların tamamına yakınını başına ilk kez geçen antrenörle kazandı. Şimdi yapılan eleştirilere bakıyorum, taraftarın görmek istediği rakibi boğan, maçın sonlarında sahasından çıkartmayan, son saniyeye kadar gol arayan takım aslında Daum’un ikinci sene sonunda yaratmaya başladığı takım. Bence Fenerbahçe tarihinin en başarılı antrenörüyken Avrupa’da başarı yok diye gönderildi. Daum’un gitmesi hataydı, arkadan başka bir hata yapıldı Zico getirildi. Bu sefer de Zico Türkiye Liginde başarılı değil diye gönderildi ve hata üstüne hata yapılmaya devam edildi. Bir kulübün bir hedefi olur, Real Madrid’de kendisini şampiyon yapan Toschak’ı ve Capello’yu Avrupa’da başarı yok diye göndermişti ama kalkıp ta kendilerini 30 sene sonra Avrupa’da şampiyon Jupp Heynckes’ı ligde başarısız diye göndermediler. Fenerbahçe daha hangi başarıyı istediğini bilmiyor. İkisini bir arada gerçekleştirecek bir kadroyu hemen öyle kuruvermek de çok kolay değil.

Zaten Fenerbahçe tarihinde aynı ekolü devam ettirecek tarzda sadece iki antrenör arka arkaya göreve gelmiş, Ali Şen dönemindeki Parreira ve bence Fenerbahçe tarihinin en kötü antrenörlerinden birisi olan Lazaroni. Buna rağmen gene bir sistem devam ettirme çabası gösterilmiş. Şimdi bakıyoruz Daum, Zico ve Aragones. Tek ortak noktaları dünyalı olmaları neredeyse. Ama Avrupa’da başarı yok, genç oyuncular şans bulamıyor, bu takımı simitçi bile şampiyon masallarıyla önce Daum bir güzel yenildi ki 10 sene takımın başında kalsa en az 7 şampiyonluk cepteydi. Arkadan iyi kötü bir sistem oturtmaya başlamak üzere olan ve giderek tecrübelenen Zico bir güzel gönderildi. Şimdi bakıyorum ligde Fenerbahçe’nin başındayken oynattığı futbol sebebiyle yuhalanmış olan Zico’nun ismiyle tüm tribünler yıkılıyor. Herkes ligdeki Bursaspor, Ankaragücü, Antalyaspor, Sivasspor, Sakaryaspor, Büyükşehir Belediye, Oftaş maçlarını ve oynanan futbolları unutmuşa benziyor.

Fenerbahçe bir sistem oturtacaksa Aragones’e sabır gösterecek. Problem şu ki Aragones yaşı itibariyle bu takımın başında fazla uzun süre kalmayacak. Onun arkasından oynatmaya çalıştığı futbolu oynatacak bir isim gelecekse ne ala. Ama gene gidip başka, alakasız birisi tercih edilecekse vakit kaybına hiç gerek yok hemen yarın kulüple ilişkisi kesilsin. Çünkü her iki taraf adına da hem eziyet hem zaman kaybı. Fenerbahçe’nin tek ihtiyacı bir isim altında şimdiden önümüzdeki sene için yeni bir kadro oluşumuna gitmek, bu Aragones’de olur başkası da ama bu ismin netleşmesi lazım.

Fenerbahçe’nin ilk 11’i kalite olarak Avrupa’da ilk 20 takım içerisinde yer alır ama sadece o kadar. Aragones’in şansızlığı daha bu takımı hiç bir arada oynatamadı. Yönetimin hatası da bu 11 öylece bırakıldı, yerine aynı kapasitede bir sürü transferle yedek kulübesi oluşturuldu. Transferde sadece kantiteye bakıldı yani, takımda rekabet yaratacak kaliteli isimler transfer edilmedi. Zaten öyle olsa işe ilk önce kaleci transferiyle başlanırdı ama takımın kalesi bir sene daha geleni gideni izleyen Volkan’a teslim edildi. Arkadan iki kanat oyuncusu gerekiyordu ama hata aslında istediği topları alamadığı için ileride yalnız kalan forvet oyuncularında ve defansın önünde görev alan ön liberolarda zannedilerek buralara transfer yapıldı. Bir de bunların üzerine hakem hataları eklenince takım ilk iki deplasman maçında katledilerek resmen lige havlu attırıldı.

Fenerbahçe’nin çok iyi geçirdiği sezonlar da oldu ilk yarıda koptuğu sezonlar da. Ama bu sezonlardaki yönetimler koskoca tarihte belki bir iki istisna hariç hep farklı başkanlar ve yönetimlerdi. Yani Fenerbahçe hiç bir başkan döneminde hem Daum zamanındaki gibi ligde iyi futbol oynayıp hem Zico dönemindeki gibi Avrupa’da bu kadar başarılı olup hem de ligde Zeman ve şimdi de Aragones dönemi gibi bir dönemi yaşamadı. Esas açıklanması gereken nokta bu bence. Bu dönemler farklı başkanlar zamanında yaşansa anlardım ama aynı başkanın Lorant’ı, Daum’u, Zeman’ı, Aragones’i, Löw’ü getirmesini ben anlayamıyorum. Bunlardan hangisi aslında yönetimin gerçek tercihi, merak ettiği nokta bu. Daum’mu bir tesadüftü yoksa Lorant’mı?

Takımın bir sistemi olur, başında bir ekolden isim olur, her sene eksik gedikler bir iki isimle takviye edilerek bir kadro oluşturulur ve korunur. Bugüne kadar bu kadar istikrarla görevde kalan yönetimin bu kadar sil baştanlara gitmesi anlaşılır gibi değil. Karşıda bir muhalefet yok sizi eleştiren yok, hesap soran yok. Getirin bir ismi, bu adam sistemini oturtana kadar 5 yıl görevinin başında deyin, arkadan her kötü sonuçta çıkıp verin desteğinizi olsun bitsin. Şimdi bu tabloda Aragones’in ardından sistemini devam ettirecek bir ismin takımın başına getirileceğine kaç Fenerbahçe taraftarı inanabilir ki?

Her devletin milletin yükselişi, duraklaması, gerilemesi ve çöküşü var tarihte. Daum dönemi de Fenerbahçe’nin ligde oynadığı futbol bakımında yükseliş devriydi. Takımın başında en az 2 yıl daha kalması gerekiyordu ama bir hata yapılarak gönderildi. Zico ile başlayan duraklama dönemi şimdi Aragones ile çöküşe doğru gidiyor ama bunu yeniden yükselişe çevirmek de yine yönetimin elinde. Yapacakları tek şey taraftar reflekslerinden mümkün olduğunda uzakta kalarak doğru olanı yapmak, kendi bildiklerini değil.

Kaldı ki Türkiye’de oynana futbol ortada. Biz Fenerbahçe’yi Dinamo Kiev’i, Porto’yu yenemediği için acımasızca eleştiriyoruz Beşiktaş’ın haline bakmadan, Galatasaray’ın en iyi ihtimalle 1 beraberlik alarak alabileceği gruba bakmadan. Biri gidiyor adını ilk defa duyduğumuz bir takımdan 10 gollü hezimetten kurtuluyor, diğeri gidiyor dünya kötüsü İsviçre ikinci liginden bir takım karşısında en az 15 gol atması gereken bir seriyi güç bela zorlanarak geçebiliyor. Türkiye’de zaten futbol falan oynandığı yok, gerekirse bir iki seneyi bizde böyle sonuçlarla geçirelim ama en azından ileriye yönelik bir yatırım yapıldığını bilelim.

Yönetim elbette eleştirilsin, elbette öneriler getirilsin ama bir Tuncay, bir Aurelio’dan doğan boşluğu kapatmakta zorlanan Fenerbahçe’nin bir Aziz Yıldırım’I kaybettiğinde neler olabileceğini düşünerek.


Ziya Aktürer / Antu
ziyaakturer@yahoo.com

bu aldığımız derslerde ilk değil
bakıyorumda hatalardan hiç ders çıkarılmıyor
temcit pilavı gibi dönüp dolaşıp beş on sene
aralarla hep aynı hatalar tekrarlanıyor

insanın moralini bozup canını sıkanda bu durum oluyor
zaten aynı hataları üç beş sene aralarla tekrarlamak
hiç de iyi bir düşünce ürünü ve sağlıklı yapılanma
eseri olamaz