Trabzon taraftarı şampiyon olamayınca ilk iş iktidar partisinin il merkezini basmaya çalıştı, ikinci iş Trabzonlu Spor Bakanını protesto etti. Bu yaşananlar her halde dünyada ilktir. Şampiyonluğu kaybeden bir camia neden hedefe politikacıları oturtur ki? Hakemlere kızanlar, federasyona isyan edenler, rakibini şike yapmakla suçlayanlar çok oldu ama ilk kez politikacılar suçlanıyor? Bunun sebebi iyi irdelenmelidir?

Anlıyoruz hayal kırıklığı çok büyük. Aleyhine yıllardır penaltı çalınmaz ve lehine bir sürü uyduruk penaltı verilirken şampiyonluğun kaçması yıkıcı bir etki yapmış belli. Hemen hemen bütün kulüplerin, Fenerbahçe`nin şampiyonluktaki rakibine sempatiyle bakıp, o maçlara büyük bir laçkalıkla, Fenerbahçe`ye karşı ise arenaya çıkar gibi bilenerek çıkmalarına rağmen şampiyon olamamak insanı sinirden kudurtuyor olmalı. Bütün bu avantajlara rağmen rakibin önüne geleni evire çevire yenip birer birer devirip geçiyor ve bunu engellemesini beklediğin güçlerin ellerinden bir şey gelmiyorsa tabi ki hedefe o güçleri koyarsın. Trabzon camiası da tam da bunu yapıyor işte.

Fenerbahçe 18 defa şampiyon oldu. Birçok defa da verdiği şampiyonluk mücadelesini kaybederek ikinci oldu. Bu şampiyonluk mücadelesi süreçlerinde çoğu kez centilmenlik dışı saldırılara da maruz kaldı, üzerine ittifaklar kurularak oyunlar da oynandı. Ancak her şey lig bitip kazanan belli olduktan sonra bitti gitti. Herkes sonucu hazmetti, yeni sezon hazırlıklarına başladı. Hayat devam etti.

Bu sezon ise yenilgi hazmedilemiyor. Olay don lastiği gibi uzatılıyor. Bunları görünce insanın geçmişte şampiyonluk yarışına girdiği rakiplerine şükran duyası geliyor. O camiaların neden 3 büyükler diye adlandırıldığını daha iyi anlıyor. Elinden gelse insanın, maruz bırakıldığımız boş yaygaralar karşısında "Alın sizin olsun yeter ki kesin ağlamayı" diyerek kupayı şunlara veresi geliyor. Allah herkese rakibin güngörmüşünü versin. Çünkü böyleleriyle uğraşmak gerçekten sabır işi.

Yazının başında bahsetmiştik ya siyasiler hedefte diye. Artık hedef olmaktan çıkmak için midir bilinmez, iktidar partisine mensup bir büyükşehir belediye başkanının kontrolünde olan bir kulüp, ağlamaya doymayanların eline yeni bir malzeme verdi. Uyduruk mesajlar... Bu rezilliğe mal bulmuş mağribi gibi atlayanlar da UEFA`ya gideceklermiş.

Gidin tabi de, benden size naçizane bir öneri, 1996`da ilk tokat, 2011`de nakavt.

Bundan sonra Fenerbahçe`nin kötü olduğu sezonlarda şampiyonluğu hedefleyin.

Hele Aykut Kocaman Fenerbahçe`deyse aklınıza bile getirmeyin.

Rahat edersiniz. Benden söylemesi.

Not: Bütün şampiyonluklarımız gibi anamızın ak sütü gibi helal ve lekesiz olan 18. şampiyonluğumuzu kutlar, bu çok önemli şampiyonlukta katkısı olan herkese minnet ve şükranlarımı sunarım.

Bülent Gündüz

Galatasaray'ı arayacağımızı hiç tahmin etmezdim

__________________
Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde;
beyaz adam paranın yenmeyen birşey olduğunu anlayacak.

Vallahi öyle, abi ya, gs bile şampiyonluğumuzu ilk kutlayan takim. Işte gelde islam abiyi hatirlama,,,,,,,,
VE TABİ YAZIDA SÜPERKULADE...