Evet,o hayatı arıyorum!Ne güzelmiş o günler!!

İnsan ilişkileri ne güzelmiş!!İnsanlar birbirine ne güzel hitap edermiş!!Anneannem dedeme ''bey'' diğeri de ''valide hanım'' diye hitap edermiş!!

Herkes ne kadar birbirine saygılı idi!!

Yediklerimiz,içtiklerimiz bile farklıydı!!

Yoğurtçular geçerdi kapı önünden...

Karpuzu kavunu taneyle değil ,3-5er alırdık...

Öğleden sonra sokak dondurmacıları geçerdi!!!

Hiç hilesiz kaymaklı dondurma yerdik!

Akşamüstü,rakı sofraları kurulurdu...

O bahçeli evlerden mis gibi anason kokusu gelirdi...

İnsanlar kahkaha atardı...

Patlıcan kızartmaları,et soteler vs vs,mezeler...

Ben o günleri arıyorum...

İnsanlar sanki başka türlüydü!!!...

Bilir misiniz ki;

Haziran aylarında ateş böcekleri vardı,artık kalmadılar...

geceleri ateş saçardılar...

Herkes birbirine nazikcesine hitap ederdi...

Ben o günleri arıyorum...

Yurt içi delikanlılık günlerimde Taksimdeki pavyonlarda yediğim dayakları da anıyorum!!Yaptığım bütün serserilikleri de!!

Bir kız uğruna 5 kişiden yediğim ve 15 gün kendime gelemediğim korkunç dayağı da hatırlıyorum...

Karnımdaki bıçak izine kadar!!!...

Hepsi benim için nostalji!!

C'est la vie diyorlar bunun adına!!

Yurt dışında en güzel hatıralarım Fransada oldu!Tours şehrinde yaşadım 1,5 sene kadar!Çok güzel bir Fransız kız arkadaşım vardı,adı.Christine,ama kendisi başka bir şehirde yabancı diller okuyordu,bnimle sadece hafta sonları beraber oluyordu!1 yıldızlı bir otelde küçük bir odada yaşıyordum...

Otel sahibi madam da 40 yaşlarında idi .O da çok hareketli bir kadındı!!Beraber ''anis'' içerdik,yani Fransız rakısı...

Christine geldiğinde bambaşkaydı herşey!!Yeşil gözlü siyah saçlı Christine!!

Neyse ,kapatalım şimdilik!!

Cem bey vallahi kitap yazsaniz bestseller olur.

__________________
Alex de Souza
Alex'le Sonsuza